7 sie 2026
Zagrożenia i Ataki

Wi-Fi Pineapple Mark VII: co naprawdę potrafi w 2026 roku

Wi-Fi Pineapple to narzędzie do testów bezpieczeństwa sieci, ale nowoczesne systemy operacyjne znacznie ograniczyły jego możliwości.

07.08.2026 — Karolina Dejneka
Example scenarios in which the attacker can easily launch an Evil-Twin attack to steal information using a fake AP. This kind of attack typi
Fot. Zhanyong Tang, Yujie Zhao, Lei Yang, Shengde Qi, Dingyi Fang, Xiaojiang Chen, Xiaoqing Gong, Zheng Wang / Wikimedia Commons · CC BY 4.0

Wi-Fi Pineapple Mark VII to narzędzie do testów penetracyjnych, które przez wiele lat uchodziło za uniwersalną broń do atakowania sieci Wi-Fi, ale w 2026 roku jego możliwości znacznie się zawęziły ze względu na ewolucję zabezpieczeń w nowoczesnych systemach operacyjnych.

Czym jest Wi-Fi Pineapple i jak działa

Wi-Fi Pineapple Mark VII od firmy Hak5 to rogue access point — złośliwy punkt dostępu Wi-Fi zaprojektowany do wykonania ataku evil twin. Zasada jest prosta: urządzenie tworzy sieć Wi-Fi o tej samej nazwie (SSID) co zaufana sieć publiczna, na przykład w barze czy na lotnisku. Gdy urządzenia użytkowników, sądząc że łączą się ponownie ze znaną siecią, podłączą się do fałszywego bliźniaka, cały ich ruch sieciowy przechodzi przez Pineapple. Od tego momentu atakujący może obserwować, przechwytywać i manipulować transmisją danych.

Sercem urządzenia jest pakiet PineAP — panel sterowania z interfejsem webowym, który zarządza każdym aspektem ataku. Wersja firmware 2.0 Mark VII dodała zaawansowane rozpoznanie sieci, automatyczne przechwytywanie handshake’ów (sekwencji autentykacji), ulepszone ataki deautentykacji, zaporę sieciową dla interfejsu webowego oraz wsparcie dla ataków na sieci WPA Enterprise. To profesjonalne narzędzie referencyjne, którego sława wynika z łatwości, z jaką umożliwia wykonanie niegdyś skomplikowanego ataku.

Klasyczny atak karma: dlaczego przestał działać

Przez lata główną bronią Pineapple był atak karma. Działał on na zasadzie prostego oszustwa: urządzenia mobilne, szukając sieci, do których wcześniej się łączyły, nieustannie wysyłały żądania (probe request), pytając, czy konkretna znana sieć znajduje się w pobliżu. Wi-Fi Pineapple nasłuchiwał tych żądań i zawsze odpowiadał twierdząco, udając dokładnie poszukiwaną sieć. Urządzenie ofiary dawało się nabrać i łączyło się do fałszywego punktu dostępu.

Dziś ten mechanizm jest niemal martwy. Przełom nastąpił wraz z iOS 14 (2020) i Android 10 (2019), kiedy to systemy operacyjne wprowadzały dwie kluczowe zmiany:

  1. Randomizacja adresów MAC — zamiast ujawniać stały adres sprzętowy, urządzenia zaczęły generować losowe adresy dla każdego połączenia
  2. Ograniczenie rozgłaszania preferowanych sieci — urządzenia przestały wysyłać probe requesty, które Pineapple mógł przechwycić

W praktyce zaktualizowany iPhone czy Android nie chodzi już po świecie, głośno ogłaszając znane mu sieci. Pineapple nie ma już żądań, na które mógłby odpowiadać. Klasyczny atak karma na nowoczesnym, zaktualizowanym urządzeniu po prostu nie znajduje zaczepienia.

Warto dodać, że randomizacja MAC to nie tylko obrona przed atakami evil twin — uniemożliwia także śledzenie urządzenia z miejsca na miejsce na podstawie jego adresu sprzętowego, co stanowi istotną korzyść dla prywatności użytkownika.

Dwa mury: WPA3 i HTTPS

Nawet jeśli urządzenie ofiary z jakiegoś powodu podłączy się do Pineapple, napotyka dziś dwa poważne zabezpieczenia, których w 2018 roku nie było.

WPA3 i Protected Management Frames

Pierwszy mur to WPA3 — najnowszy standard szyfrowania sieci bezprzewodowych, który wymusza Protected Management Frames (PMF, standard 802.11w). Sfałszowane pakiety deautentykacji, które Pineapple tradycyjnie używał do wyrzucania ofiar z legalnej sieci i skierowania ich na fałszywą, są po prostu ignorowane, ponieważ brakuje im ważnego podpisu kryptograficznego. To samo ograniczenie sprawia, że ataki deautentykacji stały się nieskuteczne również w innych narzędziach, takich jak ESP32 Marauder.

HTTPS, HSTS i Certificate Pinning

Drugi mur dotyczy zaszyfrowanego ruchu sieciowego. Nawet jeśli ofiara połączy się z fałszywym bliźniakiem, Pineapple napotyka połączenia HTTPS, których nie może odczytać. Dwa dodatkowe mechanizmy zamykają drzwi atakom:

  • HSTS (HTTP Strict Transport Security) — zwłaszcza w wersji preload wbudowanej w przeglądarki, wymusza na przeglądarce korzystanie wyłącznie z HTTPS już od pierwszej wizyty, zamykając drzwi atakom degradacji do nieszyfrowanego HTTP
  • Certificate Pinning — dodatkowa kontrola tożsamości certyfikatu, która uniemożliwia zaakceptowanie fałszywego certyfikatu

W efekcie przechwycenie wrażliwego ruchu — czyli prawdziwa nagroda ataku evil twin — jest dziś dużo trudniejsze, niż sugerują to popularne filmy na YouTube.

Czy Wi-Fi Pineapple jest bezużyteczny?

Byłoby błędem wnioskować, że Pineapple stał się bezużyteczny. Opisane wyżej zabezpieczenia dotyczą nowoczesnych, regularnie aktualizowanych urządzeń, ale rzeczywisty świat jest pełen celów, które takie nie są.

Typ urządzeniaPodatność na atakPowód
Nowoczesne smartfony (iOS 14+, Android 10+)NiskaRandomizacja MAC, brak probe requests, WPA3, HTTPS
Starsze laptopyŚredniaMogą nie mieć randomizacji MAC ani WPA3
Tanie urządzenia Android bez aktualizacjiWysokaBrak nowoczesnych zabezpieczeń
Sprzęt IoT (kamery, termostaty, czujniki)WysokaNie przyjęły randomizacji MAC ani WPA3
Urządzenia komunikujące się na falach radiowychWysokaMożliwe do analizy za pomocą Software Defined Radio

Starsze laptopy, tanie urządzenia z Androidem, które nie otrzymują aktualizacji, a przede wszystkim ogromna rzesza sprzętów IoT (kamery, termostaty, czujniki) pozostają narażone na klasyczne ataki, ponieważ nie przyjęły randomizacji MAC ani najnowszych zabezpieczeń. Wiele z tych urządzeń komunikuje się także na częstotliwościach radiowych możliwych do analizy za pomocą narzędzi takich jak HackRF One.

Co to oznacza dla testów bezpieczeństwa

Pineapple pozostaje wartościowym narzędziem w testach penetracyjnych, ale jego wartość przesunęła się z uniwersalnej broni przeciwko każdemu na narzędzie ukierunkowanej weryfikacji ekosystemów legacy i niezaktualizowanych urządzeń. Kto kupuje go dziś, licząc na przechwycenie smartfonu byle kogo w barze, będzie rozczarowany. Kto natomiast używa go do weryfikacji bezpieczeństwa sieci firmowej z coraz większą liczbą urządzeń IoT, wciąż znajdzie żyzny grunt.

To ta sama ewolucja, która dotyka cały świat gadżetów bezpieczeństwa — od Flipper Zero po emulatory RFID takie jak Chameleon Ultra: nowoczesne zabezpieczenia zawężają pole ataku, ale go nie zerują całkowicie.

Aspekty prawne w Polsce

Posiadanie Wi-Fi Pineapple jest legalne — to narzędzie sprzedawane jawnie do testów penetracyjnych i używane przez specjalistów ds. bezpieczeństwa w ramach autoryzowanych zleceń. Jednak użycie go wobec cudzych sieci i użytkowników bez zgody uruchamia szereg przepisów Kodeksu karnego.

Stworzenie fałszywego punktu dostępu w celu skłonienia użytkowników do połączenia się i przechwycenia ich ruchu wyczerpuje znamiona przestępstwa z artykułu 267 Kodeksu karnego — nielegalnego uzyskania dostępu do informacji lub podsłuchu przekazu. Wytwarzanie, pozyskiwanie lub udostępnianie urządzeń przystosowanych do popełnienia takiego czynu jest karane na podstawie artykułu 269b. Jeśli atak prowadzi do naruszenia lub zmiany przechwyconych danych, dochodzi do tego naruszenie integralności danych informatycznych z artykułu 268a.

Granicą jest zawsze zgoda: test sieci, której jest się właścicielem, lub do której ma się pisemne zlecenie, jest legalny. Natomiast ukryty atak na użytkowników sieci publicznej to poważne przestępstwo.

Gdzie kupić i czy warto

Wi-Fi Pineapple Mark VII można znaleźć w oficjalnym sklepie Hak5 oraz u wyspecjalizowanych sprzedawców, takich jak Lab401 i Hacker Warehouse. Cena zależy od wersji (podstawowej lub z modułem 5 GHz) i wybranego zestawu akcesoriów. W Europie urządzenie nie jest sprzedawane przez Amazon — kanałem dystrybucji są wyspecjalizowani sprzedawcy.

Przed zakupem warto zadać sobie szczere pytanie: do czego naprawdę posłuży w konkretnym przypadku? Dla specjalisty testującego sieci firmowe z różnorodnymi urządzeniami to wciąż użyteczne narzędzie. Dla ciekawskiego, który liczy na uniwersalne ataki na nowoczesne smartfony, to zakup, który rok 2026 w dużej mierze uczynił przestarzały.

Najczęstsze pytania

Co to jest Wi-Fi Pineapple?

Wi-Fi Pineapple to narzędzie do testów penetracyjnych, które tworzy fałszywy punkt dostępu Wi-Fi (evil twin) w celu przechwycenia ruchu sieciowego. Używane jest przez specjalistów bezpieczeństwa do weryfikacji odporności sieci.

Czy Wi-Fi Pineapple jest legalne?

Posiadanie urządzenia jest legalne, ale jego użycie wobec cudzych sieci bez zgody stanowi poważne przestępstwo (art. 267, 268a, 269b Kodeksu karnego). Legalne jest testowanie wyłącznie sieci, której jesteś właścicielem, lub na podstawie pisemnego zlecenia.

Czy nowoczesne smartfony są podatne na ataki Wi-Fi Pineapple?

Nie, urządzenia z iOS 14+ i Android 10+ mają randomizację adresów MAC i nie ujawniają listy preferowanych sieci, co uniemożliwia klasyczne ataki karma. Ponadto WPA3 i HTTPS chronią przed przechwyceniem danych.

Na jakie urządzenia Wi-Fi Pineapple wciąż działa?

Urządzenie pozostaje skuteczne wobec starszych laptopów, tanich urządzeń Android bez aktualizacji oraz sprzętu IoT (kamer, termostatów, czujników), które nie mają nowoczesnych zabezpieczeń.

Co to jest atak evil twin?

Atak evil twin polega na utworzeniu fałszywego punktu dostępu Wi-Fi o tej samej nazwie (SSID) co legalna sieć. Urządzenia użytkowników, myśląc że łączą się ze znaną siecią, podłączają się do oszustwa i ujawniają swój ruch.

Na podstawie: Pasquale Pillitteri. Tekst opracowany redakcyjnie.