Bucket Hijacking – nowy atak na chmurę przez błędy konfiguracji

Bucket hijacking to nowa technika cyberataku, która wykorzystuje błędy konfiguracji w popularne platformach chmurowych takich jak AWS, Google Cloud i Microsoft Azure, umożliwiając przejęcie nazwy usuniętego zasobu i przechwycenie danych organizacji.

Eksperci z Unit 42 w Palo Alto Networks odkryli tę zagrożającą metodę ataku, która stanowi poważne wyzwanie dla bezpieczeństwa infrastruktur chmurowych. Atak polega na przejęciu nazwy zasobu (bucketu), który organizacja usunęła, ale do którego wciąż automatycznie wysyła dane. W efekcie logi, kopie zapasowe, dane telemetryczne i inne wrażliwe informacje trafiają bezpośrednio do infrastruktury kontrolowanej przez cyberprzestępców.

Jak działa bucket hijacking?

Mechanizm ataku jest prosty, ale skuteczny. Organizacja konfiguruje automatyczne wysyłanie danych do konkretnego bucketu w chmurze. Po pewnym czasie zasób ten zostaje usunięty – najczęściej w wyniku reorganizacji infrastruktury, czyszczenia nieużywanych zasobów lub błędu administracyjnego. Jednak procesy wysyłające dane nie są aktualizowane, a automatyczne zadania wciąż próbują przesłać informacje do usuniętego zasobu.

Cyberprzestępca, który odkryje tę lukę, może szybko utworzyć nowy bucket z tą samą nazwą w swoim koncie chmurowym. Od tego momentu wszystkie dane, które organizacja wysyła automatycznie, trafiają do atakującego. Proces ten dzieje się w tle, bez żadnych widocznych błędów lub ostrzeżeń.

Dlaczego bucket hijacking jest trudny do wykrycia?

Głównym powodem trudności w wykryciu tego ataku jest fakt, że konfiguracja po stronie organizacji wygląda poprawnie. Automatyczne procesy działają bez przeszkód, logi nie wskazują błędów, a administratorzy mogą nie mieć powodu do podejrzewania, że coś jest nie tak. Organizacja wysyła dane dokładnie tam, gdzie jej konfiguracja nakazuje – problem polega na tym, że “tam” jest już pod kontrolą atakującego.

Eksperci Unit 42 podkreślają, że zagrożenie nie wynika z podatności konkretnego dostawcy chmury. AWS, Google Cloud i Microsoft Azure działają prawidłowo – problem leży w błędach zarządzania konfiguracją i uprawnieniami po stronie użytkownika.

Skala problemu rośnie wraz z adopcją chmury

Zagrożenie bucket hijackingiem nabiera szczególnego znaczenia w kontekście rosnącej popularności usług chmurowych. Dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że w 2025 roku z płatnych usług chmury korzystało już 55,3% polskich przedsiębiorstw. To oznacza, że miliony organizacji potencjalnie mogą być narażone na ten typ ataku.

Problemy w zarządzaniu bezpieczeństwem chmury są powszechne. Raport Global Incident Response Report 2026 wskazuje, że słabości w zarządzaniu tożsamościami i uprawnieniami odegrały istotną rolę w niemal 90% analizowanych incydentów bezpieczeństwa. Bucket hijacking jest doskonałym przykładem, jak błędy w zarządzaniu uprawnieniami i konfiguracją mogą prowadzić do poważnych naruszeń bezpieczeństwa.

Co to oznacza dla bezpieczeństwa Twojej chmury?

Bucket hijacking pokazuje, że nowoczesne bezpieczeństwo chmury nie polega wyłącznie na technologiach dostarczanych przez dostawcę. Równie ważne – a może nawet ważniejsze – jest sposób, w jaki konfigurujemy i zarządzamy naszymi zasobami. Nadmierne uprawnienia, nieaktualne konfiguracje czy brak regularnej weryfikacji zasobów mogą stworzyć idealne warunki do skutecznego ataku.

Tomasz Pietrzyk, dyrektor techniczny Palo Alto Networks w Europie Środkowo-Wschodniej, podkreśla: “Bezpieczeństwo środowisk chmurowych zależy dziś nie tylko od wykorzystywanych technologii, ale przede wszystkim od sposobu ich konfiguracji oraz zarządzania dostępem. Zarządzanie tożsamościami i konfiguracją powinno stanowić integralny element strategii cyberbezpieczeństwa, opartej na zasadzie najmniejszych uprawnień oraz modelu Zero Trust”.

Jak chronić się przed bucket hijackingiem?

Chociaż eksperci nie odnotowali dotąd przypadków wykorzystania tej techniki w rzeczywistych atakach, zalecenia są jasne i praktyczne:

Regularne przeglądy konfiguracji

Przeprowadzaj okresowe audyty wszystkich zasobów chmurowych. Zidentyfikuj buckety, które nie są już używane, ale wciąż odbierają dane. Sprawdź, czy wszystkie procesy automatyczne wysyłające dane są aktualne i wskazują na poprawne zasoby.

Ograniczanie uprawnień

Zastosuj zasadę najmniejszych uprawnień (Principle of Least Privilege). Każdy użytkownik, aplikacja i proces powinni mieć dostęp tylko do zasobów, które faktycznie potrzebują. Zmniejszy to powierzchnię ataku i ograniczy potencjalne szkody w przypadku kompromitacji.

Monitorowanie zmian

Wdrażaj monitoring zmian dotyczący kluczowych zasobów. Każda zmiana w konfiguracjach, uprawnieniach czy strukturze zasobów powinna być zarejestrowana i przeanalizowana. Pozwoli to szybko wykryć anomalie.

Model Zero Trust

Przejdź na model Zero Trust, który zakłada, że żadna połączenie – wewnętrzne czy zewnętrzne – nie jest zaufane domyślnie. Każdy dostęp musi być weryfikowany, uwierzytelniany i autoryzowany, niezależnie od lokalizacji użytkownika czy urządzenia.

Podsumowanie

Bucket hijacking to przykład zagrożenia, które nie wynika z podatności technologicznych, lecz z błędów w zarządzaniu bezpieczeństwem. W erze, gdy 55,3% polskich przedsiębiorstw korzysta z chmury, odpowiednia konfiguracja i zarządzanie dostępem stają się kluczowe. Regularne przeglądy, ograniczanie uprawnień i wdrażanie modelu Zero Trust to podstawowe kroki, które każda organizacja powinna podjąć, aby chronić swoje dane przed tym i podobnymi atakami.